The Last Remnant

. dłuuuuzyzna jak dla mnie to 50/50 - więcej jak 5 nie dam

Jak w tytule, gra niedopracowana, nierówna i niekompletna. Ale po kolei. Grafika. Miejscami jest naprawdę dobrze, miejscami tak że wydaje mi się iż FF12 z PS2 wygląda lepiej... Jak to są możliwości silnika Unreal3, to ja jestem Święty Walenty. Do tego animacja potrafi się „haczyć”, nie radzi sobie z efektami dymu i mgły. Tragiczna i nieprzekonywująca jest większość animacji. Muzyka. Jest w porządku, nawet lepiej niż tylko w porządku. Kilka motywów naprawdę wartych przesłuchania. Głosy postaci są podłożone poprawnie, bez rewelacji, ale też nie można się od niczego specjalnie przyczepić. Fabuła. Tu niestety jest cienko, nawet bardzo. Bohaterowie ją tworzący są zdecydowanie zbyt słabo zarysowani. Na pierwszy ogień idzie nasz main protagonist, czyli Rush Sykes. Jak to w jrpg mamy pięknego chłopca z wielgachnym mieczem. Wiadomo że nie dopasujesz wszystkim. Jedni powiedzą że za bardzo metroseksualny, ale moim zdaniem w porównaniu do Vaana (die ^*&!!!!) wypada nieźle. Niestety nieźle to jedyne na co go stać, a reszta wesołej ferajny wypada zdecydowanie gorzej. Żadna z postaci nie jest na tyle interesująca by przyjrzeć się jej bliżej. Historia nieprzekonywująca, przewidywalna, miejscami banalna, dziur w fabule więcej niż w serze szwajcarskim. Grywalność. Ta gra jest mimo powyższych uwag całkiem grywalna. Dlaczego? Mimo cienkiej fabuły i średniej grafiki potrafi wciągnąć. Dlatego że twórcy postawili głównie na walki. Tak tak, Last Remnant stawia na walki i 90% czasu jaki spędzisz przy tej grze – spędzisz na polu bitwy, kontrolując mini armię liczącą do 18 żołnierzy. Sposób w jaki twórcy zaproponowali potyczki jest bez dwóch zdań najmocniejszą stroną LR. Wirująca po polu bitwy kamera robi niesamowite wrażenie, no i mamy możliwość pierwszy raz uczestniczy w prawdziwie epickich, trwających nawet ponad pół godziny potyczka, gdzie liczy się prócz dopakowanych postaci – zmysł taktyczny. Sporo jest też questów pobocznych, które dają rozmaite bonusy. To jednak nadal nowość w jrpgach. Lasting Appeal. Walki, walki... walki... mimo że są bardzo fajne – jest ich zdecydowanie za dużo. Twórcy chwalą się że gra jest długa, no bo jest – ale nie dlatego że ma jakąś super zawikłaną i złożoną fabułę – poprostu w każdym następnym miejscu czeka na nas pełno czasochłonnych walk. Walczyć zaś trzeba, bo bossowie są naprawdę wymagający a nasi hero nie rosną w siłę w jakiś szybki sposób. Skończyłem tą grę bez większych oporów, ale jestem zawiedziony. Oczekiwałem produktu lepszego i bardziej dopracowanego. To co otrzymujemy w LR nie spełnia pokładanych w tym tytule oczekiwań. Nasza drużyna jest drętwa, fabuła dość nudna. Czary goryczy dopełniają wstawki Rusha i Davida w ogrodzie zamkowym. Może wyjdę na jakiegoś konserwatystę, ale jak dwóch pięknisi rozmawia o jakichś natchnionych pierdołach a wokół pełno kwiatów, to załącza mi się czerwona lampka. Oglądałem te wstawki trochę zniesmaczony, to było niemal tak jakby zaraz mieli se paść w ramiona – do czego szczęśliwie nie dochodzi. Ale tak czy siak, niesmak pozostaje. Famitsu dało grze 38/40, ale od kiedy FF12 dostało tam fulla, nie daję wiary w ani jedno ich słowo. Zachodnie serwisy LR zjechały, dając mu średnio 6 oczek. Ja uważam że 7,5 to sprawiedliwa ocena. Głównie za sposób prowadzenia walk, świetny i nowatorski. Nie pozbawiony błędów, ale nic co nowatorskie nie jest idealne. Gra ma spory potencjał, niestety w większości został on zaprzepaszczony. Last Remnant to gra niezła, niezła i niestety nic więcej.